چطور باید رنگ‌های مشکی، سفید، قرمز، زرد و مواد رنگی خاص را با هم ست کنم؟

سفید

طرز تهیه پلاستیک سفید اضافی

برای مطابقت با محصولات سفید روشن، انتخاب اصلی تناژ پایین با دی اکسید تیتانیوم آبی است (باید برای تولید دی اکسید تیتانیوم از فرآیند کلرزنی استفاده شود، اندازه ذرات آن کوچک و توزیع وزن مولکولی آن یکنواخت است)، زیرا تناژ پایین با دی اکسید تیتانیوم آبی با سفید، حس تازگی به افراد می‌دهد، در مقابل، اگر اندازه ذرات بزرگ را انتخاب کنید، تناژ پایین با دی اکسید تیتانیوم زرد، مهم نیست از چه روش‌هایی برای تنظیم رنگ استفاده شود، نور نمی‌تواند به سفید خالص روشن برسد.

دی اکسید تیتانیوم به دلیل سفیدی کافی نیست، اغلب در رنگ آمیزی پلاستیک افزودنی هایی برای سفید کردن اضافه می شود. مقدار بسیار کمی رنگدانه آبی و بنفش یا عامل سفید کننده فلورسنت را می توان برای سفید کردن اضافه کرد. اثر سفید کننده دی اکسید تیتانیوم به شرح زیر است: رایج ترین و ساده ترین روش استفاده از بلوک سفید حک شده سبز تازه است که اثر سفید کننده آن به عنوان سفید مغناطیسی به بازار عرضه می شود. اثر سفید کننده فلورسنت بهترین است، اما هزینه آن بالاترین است.

سیاه پوست

نحوه فرموله کردن پلاستیک سیاه اضافی

هنگام فرموله کردن محصولات مشکی ویژه با کربن سیاه، باید به مشکل نور رنگ کربن سیاه توجه شود. در نور تابشی، کربن سیاه با اندازه ذرات کوچک معمولاً آبی‌تر از کربن سیاه با اندازه ذرات بزرگ است، اما در نور عبوری (رنگ شفاف) و هنگام ریسیدن خاکستری، قهوه‌ای است. اگر می‌خواهید یک محصول پلاستیکی سیاه و براق به دست آورید، یک کربن سیاه با ساختار کم و اندازه ذرات کوچک انتخاب کنید. دلیل این امر این است که هنگام رنگ‌آمیزی کربن سیاه، سیاهی عمدتاً بر اساس جذب نور است، بنابراین هرچه اندازه ذرات کوچکتر باشد، درجه جذب نور بیشتر، بازتاب نور ضعیف‌تر و سیاهی بیشتر است. پس از انتخاب انواع کربن سیاه ذکر شده در بالا، برای دستیابی به نتایج رنگ‌آمیزی رضایت‌بخش، باید به پراکندگی کربن سیاه توجه ویژه‌ای شود. تنها با حل مشکل پراکندگی کربن سیاه می‌توان به بالاترین قدرت رنگ‌آمیزی کربن سیاه دست یافت.

پس از اکسیداسیون، ورود گروه‌های قطبی مانند -OH، -COOH، همگی پراکندگی کربن سیاه را افزایش می‌دهند، بنابراین یک شاخص کسر فرار در شاخص عملکرد کربن سیاه وجود دارد، هرچه مقدار آن بالاتر باشد، درجه اکسیداسیون بالاتر است.

در هر صورت، کربن سیاه همیشه مقداری نور زرد دارد، بنابراین می‌توانید از رنگ آبی، به میزان ۸٪ تا ۱۰٪ استفاده کنید، به طوری که رنگ سیاه حاصل از تهیه آبنوس درجه تا حد زیادی افزایش می‌یابد. رنگدانه مورد استفاده معمولاً آبی ۱۵ است: اگر از عامل رنگ آبی بر اساس رنگ‌آمیزی استفاده شود و سپس با بنفش یا قرمز رنگ‌آمیزی شود، رنگ سیاه ممکن است حتی سیاه‌تر هم باشد.

خاکستری

نحوه فرموله کردن پلاستیک خاکستری

هنگام فرموله کردن خاکستری با کربن سیاه، باید به مسئله نور رنگ کربن سیاه توجه شود، اندازه ذرات کربن سیاه کوچک است، وقتی به دی اکسید تیتانیوم اضافه می‌شود، رنگ خاکستری زرد ایجاد می‌شود؛ اندازه ذرات کربن سیاه بزرگ است، وقتی به دی اکسید تیتانیوم اضافه می‌شود، رنگ خاکستری آبی ایجاد می‌شود. اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم و توزیع اندازه ذرات و نور دی اکسید تیتانیوم نیز رابطه بسیار خوبی دارند، اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم با نور زرد، اندازه ذرات کوچک با نور آبی. بنابراین، اولین کاری که باید انجام شود روشن کردن رابطه بین اندازه ذرات کربن سیاه و دی اکسید تیتانیوم و رنگ آن است، در غیر این صورت، رنگ اشتباه و سپس تنظیم رنگدانه، پیچیده‌تر و پیچیده‌تر خواهد شد.

تطبیق رنگ محصولات خاکستری پس از تعیین کربن سیاه و دی اکسید تیتانیوم، گاهی اوقات نیاز به استفاده از رنگ‌های دیگر برای ترکیب رنگ برای برآورده کردن نیازهای کاربر نیز وجود دارد، زیرا رنگدانه کمتری اضافه شده است، بنابراین باید برخی از گونه‌های کم قدرت رنگ‌آمیزی مانند اکسید آهن (رنگدانه زرد ۱۱۹، رنگدانه قرمز ۱۰۱)، اکسیدهای فلزی (رنگدانه زرد ۵۳، رنگدانه قهوه‌ای ۲۴) را انتخاب کرد که می‌تواند پایداری رنگ سیستم تطبیق رنگ را بهتر کند.

خارج از منزل

نحوه فرموله کردن پلاستیک برای استفاده در فضای باز

(1) محصولات پلاستیکی تیره رنگ برای استفاده در فضای باز.

محصولات پلاستیکی فضای باز مانند صندلی‌های استادیوم‌ها، پوشش کابل‌های فولادی برای پل‌ها، مصالح ساختمانی، جعبه‌های تبلیغاتی، جعبه‌ها و قطعات پلاستیکی خودرو باید از مقاومت خوبی در برابر نور و آب و هوا برخوردار باشند زیرا برای مدت طولانی در فضای باز استفاده می‌شوند. رنگدانه‌های معدنی عموماً پایداری نوری خوبی دارند و می‌توانند برای مطابقت با رنگ محصولات پلاستیکی برای استفاده در فضای باز استفاده شوند، اما به دلیل قدرت رنگ‌دهی پایینشان محدود هستند.

هنگام تهیه محصولات فضای باز با رنگ تیره، ابتدا باید یک عامل رنگ‌آمیزی با مقاومت خوب در برابر نور و آب و هوا انتخاب کنیم و ثانیاً تا حد امکان از دی‌اکسید تیتانیوم کم یا بدون دی‌اکسید تیتانیوم در محصول استفاده کنیم تا غلظت رنگدانه در محصول تا حد امکان بالا باشد. علاوه بر این، مقدار کافی جاذب اشعه ماوراء بنفش و آنتی‌اکسیدان در فرمول رنگ‌آمیزی وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که رزین تغییر رنگ نمی‌دهد.

(2) رنگ روشنمحصولات پلاستیکیبرای استفاده در فضای باز

محصولات پلاستیکی با رنگ روشن با افزودن مقدار زیادی دی اکسید تیتانیوم و مقدار کمی رنگدانه ساخته می‌شوند. از آنجایی که اکثر رنگدانه‌های آلی به دی اکسید تیتانیوم اضافه می‌شوند، مقاومت در برابر آب و هوا و مقاومت در برابر حرارت به درجات مختلفی کاهش می‌یابد و تأثیر انواع رنگ روشن به دلیل مقدار کم رنگدانه اضافه شده حتی بیشتر است. رنگدانه آلی دیگری به دلیل قدرت رنگ‌دهی بالا در انواع رنگ روشن استفاده می‌شود، بنابراین با مقدار کمی افزودنی در انواع رنگ روشن استفاده می‌شود که می‌تواند باعث تفاوت رنگ در تولید و انحراف رنگ در هنگام استفاده شود.

انواع رنگ روشن باید با رنگدانه‌های معدنی، عمدتاً با استفاده از مزایای مقاومت حرارتی خوب و قدرت رنگ‌دهی پایین آنها، اصلاح شوند. رنگدانه‌های معدنی موجود عبارتند از رنگدانه زرد ۱۱۹ (اکسید آهن)، رنگدانه زرد ۵۳ (اکسید فلز)، رنگدانه قهوه‌ای ۲۴ (اکسید فلز)، رنگدانه قهوه‌ای ۱۸۴ (بیسموت وانادات)، رنگدانه قرمز ۰۱ (اکسید آهن)، رنگدانه آبی ۲۹ (اولترامارین)، رنگدانه سبز ۸ (آبی کبالت)، رنگدانه قهوه‌ای ۵۰ (سبز کبالت).

رنگ‌های روشن

طرز تهیه پلاستیک شفاف با رنگ روشن

فرمولاسیون محصولات شفاف با رنگ روشن، قبل از هر چیز مستلزم آن است که خود رزین شفاف و بی‌رنگ باشد، به عنوان مثال پلی‌پروپیلن و استایرن شفاف. انتخاب یک ماده رنگی با شفافیت خوب و نور رنگی ثابت بسیار مهم است. به طور کلی، رنگدانه‌های معدنی با شفافیت ضعیف قابل استفاده نیستند. انواع رنگدانه‌های آلی با شفافیت خوب عبارتند از: رنگدانه زرد ۱۳9 (ایزویندولینون)، رنگدانه زرد ۱۹۹ (آنتراکینون)، رنگدانه قرمز ۱۴۹ (سیستم پریلن)، رنگدانه قرمز ۲۵۴ (دیکتون-پیرول-پیرول)، رنگدانه آبی ۱۵:۱ (فتالوسیانین)، رنگدانه سبز ۳۶ (فتالوسیانین) و رنگدانه قهوه‌ای ۴۱ (آزو متراکم).

مروارید

نحوه فرموله کردن پلاستیک مرواریدی

نسبت رنگدانه صدفی اضافه شده در محصولات قالب‌گیری تزریقی پلاستیک عموماً ۱٪ است، در محصولات فیلم اکسترود شده ۴٪ تا ۸٪ است، بسته به ضخامت فیلم پلاستیکی. به طور مشابه در آمیزه‌سازی کو-اکستروژن، محتوای صدفی در لایه صدفی باید به طور متناسب افزایش یابد، مقدار افزودن بسته به ضخامت لایه صدفی پلاستیک ۵٪ تا ۱۰٪ است.

(1) به انتخاب رنگدانه‌های مرواریدی و آلی توجه کنید.

استفاده از رنگدانه‌های صدفی در فرآوری پلاستیک عموماً مستلزم توجه به نکات زیر است: شفافیت رزین رنگی باید خوب باشد؛ تا حد امکان از رنگدانه‌هایی با شفافیت خوب (مانند رنگدانه‌های آلی) و رنگ‌های حلال استفاده شود؛ نمی‌توان آنها را با دی‌اکسید تیتانیوم استفاده کرد و برای دستیابی به قدرت پوششی خاص، می‌توان همزمان از رنگدانه‌های صدفی کوچک استفاده کرد و تا حد امکان از رنگدانه‌های با قدرت پوششی بالا اجتناب شود؛ هنگام استفاده از رنگدانه‌های صدفی در محصولات پلاستیکی فضای باز، باید به موارد زیر توجه شود: هنگام استفاده از رنگدانه‌های صدفی در محصولات پلاستیکی فضای باز، مقاومت رنگدانه‌های صدفی در برابر آب و هوا باید در نظر گرفته شود.

(2) به فرآیند پردازش و قالب گیری رنگدانه مرواریدی توجه کنید.

هنگام قالب‌گیری تزریقی، فشار برگشتی برای بهبود اختلاط مارپیچ افزایش می‌یابد تا پراکندگی رنگدانه مرواریدی بهبود یابد. دمای فرآیند در طول قالب‌گیری تزریقی معمولاً در حد بالایی از محدوده دمای استفاده توصیه شده رزین انتخاب می‌شود تا پراکندگی پودر مرواریدی تضمین شود.

پرداخت سطح قالب بسیار مهم است. هرچه قالب صیقلی‌تر باشد، رنگ مرواریدی یکنواخت‌تر و هموارتری حاصل می‌شود.

طراحی دریچه قالب نیز بسیار مهم است. انتخاب یک دریچه تکی، خط خروجی قالب را بیش از چندین دریچه کاهش می‌دهد. دریچه‌ها معمولاً باید در مکان‌های ضخیم و دور از موانع جریان انتخاب شوند و فاصله بین انتهای دریچه و سیستم راهگاه باید تا حد امکان کم باشد تا توزیع ناهموار رنگدانه‌های مرواریدی و چیدمان نامنظم ناشی از تفاوت در مقاومت سیال کاهش یابد.

از آنجایی که رنگدانه صدفی به شکل پولک وجود دارد، اندازه ذرات رنگدانه کوچکتر شده و اثر صدفی به دلیل نیروی برشی در طول پردازش پلاستیک کاهش می‌یابد. نسبت ابعاد بزرگتر و ظرافت مناسب توری فیلتر برای افزایش فشار سر دستگاه استفاده می‌شود تا آسیب رنگدانه صدفی در اثر نیروی برشی در طول پردازش تا حد امکان کاهش یابد.

هنگام استفاده از رنگدانه‌های صدفی در سیستم‌های PMMA، PC و PA، خشک کردن اولیه باید انجام شود. هنگام استفاده از رنگدانه‌های صدفی طلایی و برنزی در پلاستیک‌های PVC، باید مراقب بود زیرا حاوی یون‌های آهن آزاد هستند که تجزیه رزین‌های PVC را تسریع می‌کنند. رنگدانه‌های صدفی سفید نقره‌ای می‌توانند در برخی از محصولات رنگدانه‌ای زرد شوند، بنابراین استفاده از محصولات ضد زردی توصیه می‌شود.

طلا و نقره

نحوه فرموله کردن پلاستیک طلایی و نقره‌ای

رنگدانه‌های مورد استفاده در محصولات پلاستیکی نقره‌ای در واقع پودرهای آلومینیوم هستند. رنگدانه‌های آلومینیومی نور بازتابنده‌ی آینه‌ای بسیار روشن آبی-سفید تولید می‌کنند، زیرا سطح آلومینیوم به شدت کل طیف مرئی، از جمله نور آبی را منعکس می‌کند.

پودرهای آلومینیوم در انواع مختلفی برای استفاده در پلاستیک‌ها موجود هستند. قطر متوسط ​​ذرات ۵ میکرومتر است که قدرت رنگ‌دهی و پوشش‌دهی بسیار خوبی دارد؛ قطر متوسط ​​ذرات ۲۰ تا ۳۰ میکرومتر است که می‌توان از آن همراه با رنگدانه‌های رنگی استفاده کرد؛ قطر متوسط ​​ذرات ۳۳۰ میکرومتر است که جلوه‌ای درخشان و درشت دارد.

نقطه ذوب پودر آلومینیوم ۶۶۰ درجه سانتیگراد است، اما هنگامی که در تماس مستقیم با هوا در دماهای بالا قرار می‌گیرد، سطح آن به رنگ سفید مایل به خاکستری اکسید می‌شود، بنابراین عملیات سطحی پودر آلومینیوم پوشیده شده با یک لایه محافظ اکسید سیلیکون می‌تواند آن را در برابر حرارت، آب و هوا و اسید مقاوم کند.

رنگدانه مورد استفاده در محصولات پلاستیکی طلایی، پودر مس است که در دماهای بالا به راحتی اکسید می‌شود و مقاومت آب و هوایی آن خوب نیست و برای مدت طولانی در فضای باز تیره می‌شود. اگر سطح پودر مس با یک فیلم محافظ اکسید سیلیکون پوشش داده شود، مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر آب و هوا و مقاومت در برابر اسید می‌تواند تا حد زیادی بهبود یابد. پس از پوشش اکسید سیلیکون، مستربچ‌ها تحت تزریق در دمای بالا تیره نمی‌شوند.

برای ایجاد یک جلوه فلزی خاص، می‌توان مقدار کمی رنگدانه آلی با شفافیت بهتر و رنگ و نور مشابه اضافه کرد، اما باید توجه داشت که اگر دی‌اکسید تیتانیوم و پودر صدفی و سایر مواد بیش از حد به فرمول اضافه شوند، باعث تیره شدن محصول نیز می‌شوند.

از آنجایی که رنگدانه‌های فلزی عموماً به شکل پولک هستند، استفاده از رنگدانه‌های فلزی و رنگدانه‌های صدفی بیشتر احتمال دارد که در فرآیند قالب‌گیری تزریقی خطوط جریان قالب ایجاد کند و بر ظاهر محصول پلاستیکی تأثیر بگذارد. روش‌های زیر را می‌توان برای کاهش یا به حداقل رساندن وضعیت فوق استفاده کرد: استفاده از رنگدانه‌های فلزی با اندازه ذرات بزرگ، افزایش مقدار رنگدانه‌های فلزی اضافه شده، انتخاب رزین‌هایی با ویسکوزیته بالا، افزایش دهانه تزریق و افزایش سرعت تزریق.